Βασικοί κανόνες για την Εκτέλεση

Το πλάνο στα χρωματιστά συμβόλαια

 

Μετά από την αντάμ ο εκτελεστής πρέπει να καταστρώσει το πλάνο του. Δεν βιαζόμαστε να παίξουμε το πρώτο φύλλο από το μορ αλλά χρησιμοποιούμε τον χρόνο μας να μετρήσουμε τις χανόμενες λεβέ στο χέρι με τα περισσότερα ατού και στην συνέχεια να βρούμε τρόπους/τεχνικές που θα μας επιτρέψουν να αποφύγουμε κάποιες από τις χανόμενές μας. Ας πάρουμε ως παράδειγμα την παρακάτω διανομή.

Το συμβόλαιο είναι 4♠ και η έξοδος της Δύσης ο ♣Κ.

Ο εκτελεστής μετράει τις χανόμενες του Νότου αφού αυτό είναι το χέρι με τα περισσότερα ατού!

  • Στις πίκες έχουμε μία χανόμενη (Ο ρήγας).
  • Στις κούπες έχουμε μία χανόμενη (Ο ρήγας, αφού το χέρι μας έχει δύο μόνο κούπες και ο Άσσος βρίσκεται στον Βορά).
  • Στα καρά έχουμε μία χανόμενη (Μαζί με τον Βορά έχουμε Α Κ και Q καρό, οπότε χάνουμε μόνο το 4αρτο καρό του Νότου).
  • Στα σπαθιά έχουμε μία χανόμενη (Αφού έχουμε δίφυλλο και ο Βοράς έχει τον Άσσο).
Συνολικά έχουμε 4 χανόμενες και για να καταφέρουμε να βγάλουμε το συμβόλαιο που υποσχεθήκαμε πρέπει κάπως να γλιτώσουμε τουλάχιστον μια από αυτές.

 

Η εμπάσα 

Μία από τις ποιο συνηθισμένες τεχνικές για να γλιτώσουμε κάποιες χανόμενες είναι η εμπάσα. Στην συγκεκριμένη διανομή μπορούμε να γλιτώσουμε δύο χανόμενες αν οι δύο ρηγάδες που μας λείπουν (πίκα και κούπα) είναι ευνοϊκά τοποθετημένοι. Πρέπει να παίξουμε κούπα από το χέρι μας (Νότος) προς το AQ6 του μορ (Βοράς) και να ελπίζουμε ότι ο Κ βρίσκεται στην Δύση. Επίσης πρέπει να παίξουμε πίκα από το μορ προς το AQJ98 του χεριού μας και να ελπίζουμε ότι ο ♠Κ βρίσκεται στην Ανατολή.

Είναι προφανές ότι μπορούνε να γλιτώσουμε μέχρι και δύο λεβέ αν παίξουμε σωστά τα φύλα μας και οι δύο ρηγάδες που μας λείπουν είναι ευνοϊκά τοποθετημένοι.

 

Να κόψουμε χανόμενες με τα ατού του απέναντι χεριού

Η συγκεκριμένη τεχνική έρχεται σε αντίθεση με τον πρώτο κανόνα που μάθαμε για τα χρωματιστά συμβόλαια, δηλαδή ότι πρέπει να παίζουμε πρώτα τα ατού με σκοπό να μαζέψουμε τα ατού των αντιπάλων.
Ας δούμε στο παράδειγμα μας:

Πιάνουμε με τον Άσσο σπαθί του μορ και παίζουμε τα ατού (κάνοντας την εμπάσα του ρήγα). Είναι προφανές ότι αν παίξουμε τρεις γύρους πίκα για να μαζέψουμε τα ατού τον αντιπάλων ο μορ, που είχε μόνο τρεις πίκες, δεν θα έχει άλλα ατού οπότε δεν θα μπορέσουμε να τσακίσουμε ένα καρό στον μορ.

Άρα η σωστή εκτέλεση είναι μετά που θα πιάσουμε με τον Άσσο σπαθί να παίξουμε Κ καρό και καρό στον Άσσο και στην συνέχεια μικρό καρό με σκοπό να το κόψουμε με ατού. Στην συνέχεια παίζουμε τα ατού κάνοντας εμπάσα!

Συμπέρασμα, αν το χέρι με τα λιγότερα ατού είναι κοντό σε ένα χρώμα στο οποίο έχουμε χανόμενες παίζουμε πρώτα αυτό το χρώμα με σκοπό να τσακίσουμε την χανόμενη/ες με τα ατού του μορ.

 

Να ξεφορτωθούμε χανόμενες σε κάποιο μακρύ χρώμα του απέναντι χεριού

Η Δύση παίζει το Κ καρό οπότε αφού πιάσουμε με τον Άσσο καρό βλέπουμε ότι αν κάποιος από τους αντιπάλους πιάσει χέρι θα μας πάρει τα επόμενα δύο καρά.

Παρατηρούμε όμως ότι ο Βοράς έχει καλά σπαθιά οπότε πριν κάνουμε την εμπάσα στα ατού και κινδυνεύσουμε αν χάσουμε να μας πάρουν τα καρά παίζουμε πρώτα τρεις γύρους σπαθί και πετάμε από το χέρι μας (Νότος) τα δύο μικρά καρά.

Με αυτό τον τρόπο όταν οι αντίπαλοι πιάσουν χέρι και παίξουνε καρό εμείς θα τα έχουμε ήδη ξεφορτωθεί στα σπαθιά μας και θα τους τσακίσουμε το καρό.